Nazwisko mężczyzny (pan) - FRANCKE |
|---|
| Mianownik (kto?) : Francke |
| To jest Jan Francke. |
| Dopełniacz (kogo?) : Franckego |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Franckego. |
| Celownik (komu?) : Franckemu |
| Janowi Franckemu dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Franckego |
| Nikt tam nie widział Jana Franckego. |
| Narzędnik (z kim?) : Franckem |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Franckem. |
| Miejscownik (o kim?) : Franckem |
| Nie rozmawiamy o Janie Franckem. |
| Wołacz (o!): Francke |
| Mój drogi Janie Francke. |
Nazwisko kobiety (pani) - FRANCKENazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Francke |
| Autorką artykułu jest Ewa Francke. |
| Dopełniacz (kogo?) : Francke |
| Udałem się po poradę do Ewy Francke. |
| Celownik (komu?) : Francke |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Francke. |
| Biernik (kogo?) : Francke |
| Wszyscy lubią Ewę Francke. |
| Narzędnik (z kim?) : Francke |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Francke. |
| Miejscownik (o kim?) : Francke |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Francke. |
| Wołacz (o!): Francke |
| Mylisz się Ewo Francke! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - FRANCKERównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Franckowie, depr. Francke |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Franckowie. |
| Dopełniacz (kogo?) : Francków |
| Sprawa Ewy i Jana Francków nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Franckom |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Franckom. |
| Biernik (kogo?) : Francków |
| Ewę i Jana Francków uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Franckami |
| Z Ewą i Janem Franckami mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Franckach |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Franckach. |
| Wołacz (o!): Franckowie, depr. Francke |
| Ewo i Janie Franckowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - FRANCKENazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Francke |
| To są siostry Ewa i Magda Francke. |
| Dopełniacz (kogo?) : Francke |
| Przed domem Ewy i Magdy Francke doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Francke |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Francke. |
| Biernik (kogo?) : Francke |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Francke. |
| Narzędnik (z kim?) : Francke |
| Wywiad z Ewą i Magdą Francke był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Francke |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Francke. |
| Wołacz (o!): Francke |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Francke! |
Zobacz podział na sylaby słowa FRANCKE
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
FRANCKE
Zobacz anagramy i słowa z liter - FRANCKE
Wybrane słowodwuznakrzeczownikrodzaj:
męski rzeczowyodmiany:
dwuznakach, dwuznakami, dwuznaki, dwuznakiem, dwuznakom, dwuznakowi, dwuznaków, dwuznaku, ,...
eOdmiany.pl ©2025