Nazwisko mężczyzny (pan) - MORANKO |
|---|
| Mianownik (kto?) : Moranko |
| To jest Jan Moranko. |
| Dopełniacz (kogo?) : Moranki |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Moranki. |
| Celownik (komu?) : Morance |
| Janowi Morance dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Morankę |
| Nikt tam nie widział Jana Morankę. |
| Narzędnik (z kim?) : Moranką |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Moranką. |
| Miejscownik (o kim?) : Morance |
| Nie rozmawiamy o Janie Morance. |
| Wołacz (o!): Moranko |
| Mój drogi Janie Moranko. |
Nazwisko kobiety (pani) - MORANKONazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Moranko |
| Autorką artykułu jest Ewa Moranko. |
| Dopełniacz (kogo?) : Moranko |
| Udałem się po poradę do Ewy Moranko. |
| Celownik (komu?) : Moranko |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Moranko. |
| Biernik (kogo?) : Moranko |
| Wszyscy lubią Ewę Moranko. |
| Narzędnik (z kim?) : Moranko |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Moranko. |
| Miejscownik (o kim?) : Moranko |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Moranko. |
| Wołacz (o!): Moranko |
| Mylisz się Ewo Moranko! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - MORANKORównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Morankowie, depr. Moranki |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Morankowie. |
| Dopełniacz (kogo?) : Moranków |
| Sprawa Ewy i Jana Moranków nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Morankom |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Morankom. |
| Biernik (kogo?) : Moranków |
| Ewę i Jana Moranków uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Morankami |
| Z Ewą i Janem Morankami mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Morankach |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Morankach. |
| Wołacz (o!): Morankowie, depr. Moranki |
| Ewo i Janie Morankowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - MORANKONazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Moranko |
| To są siostry Ewa i Magda Moranko. |
| Dopełniacz (kogo?) : Moranko |
| Przed domem Ewy i Magdy Moranko doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Moranko |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Moranko. |
| Biernik (kogo?) : Moranko |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Moranko. |
| Narzędnik (z kim?) : Moranko |
| Wywiad z Ewą i Magdą Moranko był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Moranko |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Moranko. |
| Wołacz (o!): Moranko |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Moranko! |
Zobacz podział na sylaby słowa MORANKO
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
MORANKO
Zobacz anagramy i słowa z liter - MORANKO
Wybrane słowo
eOdmiany.pl ©2026