Nazwisko mężczyzny (pan) - MAŃTURZ |
|---|
| Mianownik (kto?) : Mańturz |
| To jest Jan Mańturz. |
| Dopełniacz (kogo?) : Mańturza |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Mańturza. |
| Celownik (komu?) : Mańturzowi |
| Janowi Mańturzowi dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Mańturza |
| Nikt tam nie widział Jana Mańturza. |
| Narzędnik (z kim?) : Mańturzem |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Mańturzem. |
| Miejscownik (o kim?) : Mańturzu |
| Nie rozmawiamy o Janie Mańturzu. |
| Wołacz (o!): Mańturzu |
| Mój drogi Janie Mańturzu. |
Nazwisko kobiety (pani) - MAŃTURZNazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Mańturz |
| Autorką artykułu jest Ewa Mańturz. |
| Dopełniacz (kogo?) : Mańturz |
| Udałem się po poradę do Ewy Mańturz. |
| Celownik (komu?) : Mańturz |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Mańturz. |
| Biernik (kogo?) : Mańturz |
| Wszyscy lubią Ewę Mańturz. |
| Narzędnik (z kim?) : Mańturz |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Mańturz. |
| Miejscownik (o kim?) : Mańturz |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Mańturz. |
| Wołacz (o!): Mańturz |
| Mylisz się Ewo Mańturz! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - MAŃTURZRównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Mańturzowie, depr. Mańturze |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Mańturzowie. |
| Dopełniacz (kogo?) : Mańturzów |
| Sprawa Ewy i Jana Mańturzów nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Mańturzom |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Mańturzom. |
| Biernik (kogo?) : Mańturzów |
| Ewę i Jana Mańturzów uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Mańturzami |
| Z Ewą i Janem Mańturzami mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Mańturzach |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Mańturzach. |
| Wołacz (o!): Mańturzowie, depr. Mańturze |
| Ewo i Janie Mańturzowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - MAŃTURZNazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Mańturz |
| To są siostry Ewa i Magda Mańturz. |
| Dopełniacz (kogo?) : Mańturz |
| Przed domem Ewy i Magdy Mańturz doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Mańturz |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Mańturz. |
| Biernik (kogo?) : Mańturz |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Mańturz. |
| Narzędnik (z kim?) : Mańturz |
| Wywiad z Ewą i Magdą Mańturz był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Mańturz |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Mańturz. |
| Wołacz (o!): Mańturz |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Mańturz! |
Zobacz podział na sylaby słowa MAŃTURZ
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
MAŃTURZ
Zobacz anagramy i słowa z liter - MAŃTURZ
Wybrane słowo
eOdmiany.pl ©2025