Nazwisko mężczyzny (pan) - KOZU |
|---|
| Mianownik (kto?) : Kozu |
| To jest Jan Kozu. |
| Dopełniacz (kogo?) : Kozu |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Kozu. |
| Celownik (komu?) : Kozu |
| Janowi Kozu dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Kozu |
| Nikt tam nie widział Jana Kozu. |
| Narzędnik (z kim?) : Kozu |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Kozu. |
| Miejscownik (o kim?) : Kozu |
| Nie rozmawiamy o Janie Kozu. |
| Wołacz (o!): Kozu |
| Mój drogi Janie Kozu. |
Nazwisko kobiety (pani) - KOZUNazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Kozu |
| Autorką artykułu jest Ewa Kozu. |
| Dopełniacz (kogo?) : Kozu |
| Udałem się po poradę do Ewy Kozu. |
| Celownik (komu?) : Kozu |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Kozu. |
| Biernik (kogo?) : Kozu |
| Wszyscy lubią Ewę Kozu. |
| Narzędnik (z kim?) : Kozu |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Kozu. |
| Miejscownik (o kim?) : Kozu |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Kozu. |
| Wołacz (o!): Kozu |
| Mylisz się Ewo Kozu! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - KOZURównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Kozu, depr. Kozu |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Kozu. |
| Dopełniacz (kogo?) : Kozu |
| Sprawa Ewy i Jana Kozu nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Kozu |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Kozu. |
| Biernik (kogo?) : Kozu |
| Ewę i Jana Kozu uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Kozu |
| Z Ewą i Janem Kozu mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Kozu |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Kozu. |
| Wołacz (o!): Kozu, depr. Kozu |
| Ewo i Janie Kozu, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - KOZUNazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Kozu |
| To są siostry Ewa i Magda Kozu. |
| Dopełniacz (kogo?) : Kozu |
| Przed domem Ewy i Magdy Kozu doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Kozu |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Kozu. |
| Biernik (kogo?) : Kozu |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Kozu. |
| Narzędnik (z kim?) : Kozu |
| Wywiad z Ewą i Magdą Kozu był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Kozu |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Kozu. |
| Wołacz (o!): Kozu |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Kozu! |
Zobacz podział na sylaby słowa KOZU
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
KOZU
Zobacz anagramy i słowa z liter - KOZU
Wybrane słowo
eOdmiany.pl ©2026