Nazwisko mężczyzny (pan) - KANCIER |
|---|
| Mianownik (kto?) : Kancier |
| To jest Jan Kancier. |
| Dopełniacz (kogo?) : Kanciera |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Kanciera. |
| Celownik (komu?) : Kancierowi |
| Janowi Kancierowi dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Kanciera |
| Nikt tam nie widział Jana Kanciera. |
| Narzędnik (z kim?) : Kancierem |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Kancierem. |
| Miejscownik (o kim?) : Kancierze |
| Nie rozmawiamy o Janie Kancierze. |
| Wołacz (o!): Kancierze |
| Mój drogi Janie Kancierze. |
Nazwisko kobiety (pani) - KANCIERNazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Kancier |
| Autorką artykułu jest Ewa Kancier. |
| Dopełniacz (kogo?) : Kancier |
| Udałem się po poradę do Ewy Kancier. |
| Celownik (komu?) : Kancier |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Kancier. |
| Biernik (kogo?) : Kancier |
| Wszyscy lubią Ewę Kancier. |
| Narzędnik (z kim?) : Kancier |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Kancier. |
| Miejscownik (o kim?) : Kancier |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Kancier. |
| Wołacz (o!): Kancier |
| Mylisz się Ewo Kancier! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - KANCIERRównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Kancierowie, depr. Kanciery |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Kancierowie. |
| Dopełniacz (kogo?) : Kancierów |
| Sprawa Ewy i Jana Kancierów nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Kancierom |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Kancierom. |
| Biernik (kogo?) : Kancierów |
| Ewę i Jana Kancierów uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Kancierami |
| Z Ewą i Janem Kancierami mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Kancierach |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Kancierach. |
| Wołacz (o!): Kancierowie, depr. Kanciery |
| Ewo i Janie Kancierowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - KANCIERNazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Kancier |
| To są siostry Ewa i Magda Kancier. |
| Dopełniacz (kogo?) : Kancier |
| Przed domem Ewy i Magdy Kancier doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Kancier |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Kancier. |
| Biernik (kogo?) : Kancier |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Kancier. |
| Narzędnik (z kim?) : Kancier |
| Wywiad z Ewą i Magdą Kancier był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Kancier |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Kancier. |
| Wołacz (o!): Kancier |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Kancier! |
Zobacz podział na sylaby słowa KANCIER
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
KANCIER
Zobacz anagramy i słowa z liter - KANCIER
Wybrane słowo
eOdmiany.pl ©2026