Nazwisko mężczyzny (pan) - DRANDAR |
|---|
| Mianownik (kto?) : Drandar |
| To jest Jan Drandar. |
| Dopełniacz (kogo?) : Drandara |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Drandara. |
| Celownik (komu?) : Drandarowi |
| Janowi Drandarowi dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Drandara |
| Nikt tam nie widział Jana Drandara. |
| Narzędnik (z kim?) : Drandarem |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Drandarem. |
| Miejscownik (o kim?) : Drandarze |
| Nie rozmawiamy o Janie Drandarze. |
| Wołacz (o!): Drandarze |
| Mój drogi Janie Drandarze. |
Nazwisko kobiety (pani) - DRANDARNazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Drandar |
| Autorką artykułu jest Ewa Drandar. |
| Dopełniacz (kogo?) : Drandar |
| Udałem się po poradę do Ewy Drandar. |
| Celownik (komu?) : Drandar |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Drandar. |
| Biernik (kogo?) : Drandar |
| Wszyscy lubią Ewę Drandar. |
| Narzędnik (z kim?) : Drandar |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Drandar. |
| Miejscownik (o kim?) : Drandar |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Drandar. |
| Wołacz (o!): Drandar |
| Mylisz się Ewo Drandar! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - DRANDARRównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Drandarowie, depr. Drandary |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Drandarowie. |
| Dopełniacz (kogo?) : Drandarów |
| Sprawa Ewy i Jana Drandarów nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Drandarom |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Drandarom. |
| Biernik (kogo?) : Drandarów |
| Ewę i Jana Drandarów uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Drandarami |
| Z Ewą i Janem Drandarami mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Drandarach |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Drandarach. |
| Wołacz (o!): Drandarowie, depr. Drandary |
| Ewo i Janie Drandarowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - DRANDARNazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Drandar |
| To są siostry Ewa i Magda Drandar. |
| Dopełniacz (kogo?) : Drandar |
| Przed domem Ewy i Magdy Drandar doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Drandar |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Drandar. |
| Biernik (kogo?) : Drandar |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Drandar. |
| Narzędnik (z kim?) : Drandar |
| Wywiad z Ewą i Magdą Drandar był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Drandar |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Drandar. |
| Wołacz (o!): Drandar |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Drandar! |
Zobacz podział na sylaby słowa DRANDAR
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
DRANDAR
Zobacz anagramy i słowa z liter - DRANDAR
Wybrane słowo
eOdmiany.pl ©2026