Nazwisko mężczyzny (pan) - KUKURANazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko mężczyzny Kowalska, a inaczej Kowalski. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Kukura |
| To jest Jan Kukura. |
| Dopełniacz (kogo?) : Kukury |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Kukury. |
| Celownik (komu?) : Kukurze |
| Janowi Kukurze dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Kukurę |
| Nikt tam nie widział Jana Kukurę. |
| Narzędnik (z kim?) : Kukurą |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Kukurą. |
| Miejscownik (o kim?) : Kukurze |
| Nie rozmawiamy o Janie Kukurze. |
| Wołacz (o!): Kukuro |
| Mój drogi Janie Kukuro. |
Nazwisko kobiety (pani) - KUKURA |
|---|
| Mianownik (kto?) : Kukura |
| Autorką artykułu jest Ewa Kukura. |
| Dopełniacz (kogo?) : Kukury |
| Udałem się po poradę do Ewy Kukury. |
| Celownik (komu?) : Kukurze |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Kukurze. |
| Biernik (kogo?) : Kukurę |
| Wszyscy lubią Ewę Kukurę. |
| Narzędnik (z kim?) : Kukurą |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Kukurą. |
| Miejscownik (o kim?) : Kukurze |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Kukurze. |
| Wołacz (o!): Kukuro |
| Mylisz się Ewo Kukuro! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - KUKURARównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska męskiego Kowalska, a inna od Kowalski. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Kukurowie, depr. Kukury |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Kukurowie. |
| Dopełniacz (kogo?) : Kukurów |
| Sprawa Ewy i Jana Kukurów nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Kukurom |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Kukurom. |
| Biernik (kogo?) : Kukurów |
| Ewę i Jana Kukurów uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Kukurami |
| Z Ewą i Janem Kukurami mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Kukurach |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Kukurach. |
| Wołacz (o!): Kukurowie, depr. Kukury |
| Ewo i Janie Kukurowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - KUKURA |
|---|
| Mianownik (kto?) : Kukury |
| To są siostry Ewa i Magda Kukury. |
| Dopełniacz (kogo?) : Kukur |
| Przed domem Ewy i Magdy Kukur doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Kukurom |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Kukurom. |
| Biernik (kogo?) : Kukury |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Kukury. |
| Narzędnik (z kim?) : Kukurami |
| Wywiad z Ewą i Magdą Kukurami był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Kukurach |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Kukurach. |
| Wołacz (o!): Kukury |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Kukury! |
Zobacz podział na sylaby słowa KUKURA
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
KUKURA
Zobacz anagramy i słowa z liter - KUKURA
Wybrane słowo
eOdmiany.pl ©2025